Fotovoltaik Nedir ?

Fotovoltaik etkiyi ilk keşfeden, 1839 yılında, 19 yaşındaki Fransız Fizikçi Edmund Bacquerel’dir. 1876 yılında, William Grylls Adams ve öğrencisi Richard Evans Day, selenyum gibi katı bir maddenin ışığa tutulduğunda elektrik ürettiğini görmüşlerdi. Fakat, selenyum güneş hücreleri 5 Watt/m2 enerji ürettikleri icin yalnızca % 0,5 verime sahipti. 1883 yılında ise, Amerikalı Charles Fritts, selenyum maddesini altın ile kaplayarak %1 verimli ilk güneş hücresini imal etti. Bu icadı daha sonra kameralarda ışık sensörü olarak kullanıldı. Albert Einstein ise, ışığın doğası ve fotoelektrik etkiyi calıştığı mekanizma teoremleri ile bu calışmaları ilerleterek, 1905 yılında Nobel ödülüne layık görüldü. 

 

Bu dönemde, yüksek maliyetleri ve düşük verimlilikleri yüzünden pek kullanılmayan fotovoltaik hücreler, daha sonra Bell Laboratuvarlarının 1930’lu yıllarda Russell Ohl tarafından US2402662 numaralı ‘Işığa duyarlı alet’ adı altındaki patent başvurusunun ardından piyasaya girdi. Fotovoltaiklerin asıl keşfi, 1950’lerin başında Bell Laboratuvarlarında transistor teknolojisinin yan ürünü olarak başladı. Daryl Chapin’in önderliğindeki araştırma ekibi, Bell telefonlarının ücra köşelerde çalışabilmesi icin, kurak ve nemli koşullarda çok güvenilir olmayan kuru akü teknolojilerinden farklı yöntemler ararken rüzgar ve termoelektrik güç kaynaklarını ele aldı. Kendisi de bir güneş enerjisi fanatiği olan Chapin, II. Dünya Savaşı sonrasında yakıt sıkıntısına bağlı olarak gelişen pasif güneş tasarımlarına olan ilgisinden, fotovoltaik fikrinin incelenmesini önerdi. 1970’lerde yaşanan petrol krizi ve Arap petrolüne konulan ambargo, özellikle Amerika’da fotovoltaikleri çok önemli bir konuma yükseltti.

 

Fotovoltaik dendiğinde, ışık  enerjisinin fotovoltaik hücreler vasıtasıyla doğrudan elektrik enerjisine dnüştürülmesi kastedilmektedir.Bunun için Silisyum,Galyum-Arsenür,Kadmiyum-Tellürür,Bakır-İridyum-Diselenür gibi yarıiletken malzemeler kullanılır.Kullanımı en yaygın hücre ise Kristal Silisyum FV hücredir.